Zondag sterf ik
Sep 20th, 2008
Visited 502 times, 1 so far today by Robert Engel
Voor het Nederlandse voetbal in het algemeen en dat van Rotterdam in het bijzonder, zou het mooi zijn als er morgenochtend nu eens een stuk of zes, zeven spelers van Feyenoord opstaan met als eerste gedachte dat ze gewoon weigeren zich ’s middags in hun eigen Kuip af te laten zeiken.
Chris Nijnatten hoopt dat de spelers van Feyenoord morgen de juiste mentaliteit tonen. Dat ze wakker worden, in de spiegel kijken en zeggen: are you lookin’ at me? Dat ze wakker worden, de vrouw gedag zeggen als een man met een missie. Priemende blik in de ogen, verbeten mond, bereid om voor de winst te sterven. Dat de spelers de borst vooruit doen en voor elke meter vechten. Dat in de tunnel het psychologische gevecht met 1-0 gewonnen wordt. Dat Huntelaar bij het eerste balcontact boven de enkels geamputeerd wordt. Dat desnoods het hele land schande spreekt van het smerige Feyenoord. En dat maakt niets uit, zolang men maar wint. Sprookjes. Morgen komt 020 op bezoek in De Kuip. En ik sterf een langzame dood van twee keer drie kwartier. Want wonderen bestaan niet.
Maar ronde ballen wel.
Dat leg ik zojuist uit aan iemand: die bal is helemaal niet rond. Stond er eentje te verkondigen dat die wedstrijd altijd op zichzelf staat. Mooi gelul, want van de laatste dertien wedstrijden heeft Feyenoord er slechts drie gewonnen. Die wedstrijd staat wellicht op zichzelf in de zin dat je bijna zeker verliest in De Kuip, anders niet.
Natuurlijk is de bal rond en de wedstrijd pas voorbij als het laatste fluitsignaal klinkt.
Zelfs morgen. Wat natuurlijk niets zegt over winst of verlies.
Ballen zijn niet rond, die zijn slechts een noodzakelijk kwaad in het spel. Het gaat om het positiespel, de omschakeling en meer van die dingen. Door het spel belandt de bal uiteindelijk in het net. Het team dat zich niet organiseert, of het team dat de fout maakt krijgt een goal tegen. Of, het team dat zo geniaal is dat ze door hun positiespel de bal in het net kunnen leggen wint.
Het meest opvallend aan deze versie van de klassieker is dat er helemaal niemand aan Rotterdamse zijde in lijkt te geloven. Wie ik ook spreek, niemand ziet er heil in. Ik ook niet, maar aan mij zal het niet liggen. Ik sta zondagmorgen op met een gevoel van al sterf ik, ik win. Terwijl ik weet dat ik er helemaal geen invloed op heb. Maar omdat ik zie hoe dat allemaal gaat in De Kuip, geloof ik niet dat de spelers dat hebben, een over mijn lijk mentaliteit. Vroeger, spreekt deze oude lul, had je vooraf nog enige spierballentaal. Een John de Wolf die voor de wedstrijd verklaarde van ‘wie zijn zij dan, die gasten stellen helemaal niks voor, wij kletsen hem er vol in.’ Een Rinus Israel, die vooraf liet weten dat Cruijff best mocht voetballen, maar dat vanaf tien meter buiten het strafschopgebied zijn benen gevaar liepen. Toen verloor je ook nog wel eens zwaar, maar de inzet was er.
Dat ontbreekt volledig. Een Gertjan Verbeek die zich zorgen maakt, een Tomasson die ontspannen een interview geeft, de volgende verklaart dat ze het wel gaan zien en weer een ander twijfelt. Rot op met je zorgen. Straal uit dat je onoverwinnelijk bent. Afgelopen donderdag verloren? Wie? Wij? Hoe bedoelt u? Heeft u niet gezien dat wij de betere partij waren? En geloof me: morgen maakt zich een vreemd soort gelatenheid meester van de Kuip als Feyenoord achter komt. Rot toch op met dat gedoe. Palestijnse vlaggen mogen niet? Mooi. Dan nemen we massaal Palestijnse vlaggen mee. Spreekkoren kunnen niet door de beugel? Nog mooier. Dan doen we extreme spreekkoren. Alles voor de overwinning.
Voetbal is een bijzaak in het leven, maar wel de belangrijkste. En er geldt een belangrijk principe: Ajax komt op bezoek in de Kuip, en dat is onze Kuip. Men mag even de bal beroeren, maar dan is ie voor ons.
Velen zullen me voor idioot uitmaken, en dat mag. Op zondag bestaat Amsterdam voor heel even niet. En mijn Amsterdamse vrienden en bekenden vind ik over een week wel weer aardig. Nu even niet.
Mooi spreekkoor voor je:
Ajax periodekampioen! Jodekampioen! Jodekampioen!
Zal ook wel niet mogen.
Its a nice day 2 die.
Gerard Cox verwoordt het het mooist…:
“Feyenoord supporter ben je niet voor je lol…….”