Peter-Vincent Schuld wordt schoonmaker
Jul 24th, 2008
Visited 1240 times, 4 so far today by Robert Engel
Ik heb zelfs met het Openbaar Ministerie rond de tafel gezeten om het probleem aan te kaarten. Dat was niet echt nodig, maar we hebben het uiteindelijk wel gedaan. Om overtredingen van de Auteurswet civielrechtelijk aan te kunnen pakken, moet je namelijk dingen kortsluiten met elkaar. Van het Openbaar Ministerie kwam ook het advies om rechtszaken tegen overtreders aan te spannen. Vanaf dat moment heb ik gezegd dat ik de boel ga schoonvegen. Het kopiëren moet maar eens afgelopen zijn. Als mensen weigeren te schikken, dan dagvaarden we ze.
Oplichter Peter-Vincent Schuld doet aan zijn kenmerkende op niets gebaseerde spierballentaal. Natuurlijk is hij een nobel man, die opkomt voor de rechten van de fotojournalist die duizenden *kuch* euro schade lijdt door al dat kopieergedrag op het vieze internet. Winstoogmerk? Welnee. Koene, rechtmatige strijd! En wat is het toch zielig dat de man oplichter en afperser wordt genoemd. Quote uit De Nieuwe Reporter.
Mhhhh oplichter 3x in CAPS, bold en cursief mag kennelijk niet.
Ha en er werd meer bagger uit de sloot getrokken zag ik. Zo komen de oplossingen wel ter tafel.
Dat vind ik nu weer eens leuk.
Ik ben benieuwd wanneer het eerste malafide bedrijfje zich als “helper”meldt, en hoe dat overlegt in gesprekken “met het O.M.”.
Hoewel alle partijen hier een fout maken, in de meeste gevallen is er geenzins sprake van plagiaat maar van kopieren.
Daarom kan wikipedia nog wel eens nuttig zijn.
Ook voor kopieren.
En dan wordt het volgens mij juridisch.
Bloggers die kopieren zonder bronvermelding kunnen volgens mij dus én plagiaat plegen én de auteurswet overtreden.
@5
Kwestie die blijft wringen.
Goed, ik voorzie zelf al jaren illustraties van auteursnaam voor zover die voorhanden is, en ik ben echt een van de zeer, zeer weinigen die dergelijke moeite doet, maar dan overtreed ik nog steeds de auteurswet. Publicatie-toestemming vragen heeft geen zin, ik ben nu alweer voor de 6e keer geconfronteerd met een kunstenaar die door nietreageren te kennen geeft dat ik met mijn vriendelijke emailverzoek gewoon op moet kenkeren. Dat schiet dus ook niet op.
Kortom, de enige weblogs met beeldmateriaal, dat gaan uiteindelijk de weblogs worden die het zich kunnen veroorloven een fotograaf/illustrator met een gepeperde offertelijst in te huren. En zo, wanneer Herr Ernscht de copyright wetten voor internet strakker aantrekt en internetdeurwaarders als Schuld wettelijk gemachtigd worden, radiert de professionele journalistiek de burgerjournalistiek effectief aus. Want burgerjournalistiek draait op gratis, en we weten het, Alles Kost.
Life = business
@christinA: wat mij stoort is dat ik – alleen door journalisten, niet door de gemiddelde weblogger – geprotteteerd wordt als plagiarist of dievegge. Maar let wel, de schending werd zo makkelijk gevonden omdat ik zeer uitgebreid aan bronvermelding inclusief link had gedaan. Dat is geen plagiaat. Bovendien is de claim betaald. Dus ben ik ook geen dief.
Eerder maken deze journalisten zich dus structureel schuldig aan smaad en laster. En dat voor huilende predikers die menen dat elke weblogger wel even de letter van de wet moet kennen.
@christinA: Bovendien is al dit overnemen van weblog in krant de reden geweest dat ik in de veronderstelling was dat ik een specifiek stukje kon gebruiken. Even ervoor was een weblogcollega met haar eigen teksten totaal door het slijk gehaald in de krant. Met haar naam en toenaam maar zonder bronvermelding of link. Zelf had ik al de nodige ervaring ermee waarbij teksten vaak dusdanig geknipt en verplakt worden dat het enige kloppende de naam is die eronder staat. Doorgaans tegen alle verzoeken in de volledige naam.
Hadden we daar iets tegen kunnen doen? Nee. Zij heeft het geprobeerd maar het leverde alleen advocaatskosten op. Nieuwsgaring mag een heel stuk meer dan weblogs en dan is de weblog plotseling alleen de sukkel die zelf de informatie aan de wereld geeft. Met nadruk op ‘geeft’ blijkbaar.
Waarom heb je dan betaald?
Omdat ik een nitwit was en wel haar artikel op mijn site gepubliceerd had staan.
Hoewel, het was een combinatie van factoren. Inderdaad had ik het artikel op mijn site staan. Maar bovendien brak er een hele hype los rond mijn verhaal. Voor ik met mijn ogen kon knipperen kreeg ik 200 mailtjes per dag, stond ik op vijftig weblogs vermeld, kwam het op radio 1 en verscheen het in de NRC-Next. Er werd een netwerk opgezet (welbekend als Ning Eerlijk en legaal Bloggen), de een had nog meer advies dan de ander en ik had geen benul waar ik in belande. Dat op een moment dat ik nogal weinig stressbestendig was.
Ronald van den Hoff boodt toen aan het voor te laten komen, hij zou garant saan voor de kosten. Een heel mooi aanbod wat ik nog steeds erg waardeer. Maar gezien alle bemoeienis en mijn rap verslechterende gesteldheid, zag ik het niet zitten om dat op me te gaan nemen. Eerder ben ik een aantal keer vogelvrij geweest in verband met patientvertegenwoordiging en dat is goed om te doen, als je een beetje stevig in je schoenen staat.
Enfin, het was me heel onprincipieel de 160 euro niet waard dus ik heb geschikt. Overigens heeft Ronald van den Hoff het bedrag betaald gezien zijn eerdere belofte.
Achteraf een verkeerde keuze van mij maar toen nu eenmaal een verstandige beslissing.
En dat is dus in Nederland niet verboden. Maar ik kan het me wel voorstellen.
Het probleem is dat internet nog steeds grotendeels outlaw land is. Het is allemaal nog geen twintig jaar oud, het is ook logisch. Maar we zijn nu in een overgangsfase beland: men begint regels te maken en wetten aan te passen, waarna de regels en wetten niet blijken te werken en herzien moeten worden. Daarom steeds vaker de vraag; wat mag wel, wat mag niet, want de internetgebruiker snapt er weinig meer van of kan de ontwikkelingen niet bijhouden.
Overigens mogen we Swordstone gerust tot de outlaws rekenen. Vuile desperados!
@Cinner
Ik viel jou niet aan hoor, ik wou alleen iedereen laten zien welk woord wát betekent.
Soms krijg ik het gevoel dat veel mensen het over iets anders hebben.
@deDeurs: erm, ook met bronvermelding en link mag je geen artikelen of andere materialen in zijn geheel overnemen zonder er een flinke lap tekst omheen te hangen. Hoewel het bij mij geplaatst was in een range van zelfgeschreven stukken en omdat ik de inhoud van haar interview geen geweld aan wilde doen, dus ik weet niet hoe een rechter geoordeeld zou hebben. Maar in principe mag je simpelweg geen materialen in zijn geheel overnemen.
@christinA: ow ik zag het niet als aanval, had de onbedwingbare behoefte aan te vullen :)
Cinner, heb even de situatie onder de loupe genomen. Arm meisje, je had helemaal niet moeten betalen. Organisaties als cozmozz zijn organisaties die technieken toepassen eigen aan de maffia. Ze leven in hun eigen wereld van wetten en afpersingen (jammer dat de personen achter deze malafide organisaties niet voor de rechter worden gebracht en een tijdje de nor ingaan).
Het is en blijft uiteindelijk nog steeds een rechter die boetes oplegt. En elke rechter zou zich onbevoegd verklaren in deze omdat er nog steeds geen specifieke wetten voor handen zijn inzake het overnemen van artikelen of foto’s wanneer het op niet commercieel bloggen op het internet aankomt. Komt er op aan te bewijzen wat voor een schade de klagers hebben geleden. Bij iemand die daar geen geld mee wint, is er geen schade.
Mensen spreken overigens mensen, en een vraag tot het weghalen van een “gecopieerd” artikel is het minste wat men kan doen.