Lucaswashier

Dat ging best wel lekker, zo in de rechtbank. Mijn stukken zijn voorzien van een korte uitleg over de onredelijkheid van de eis en de te snelle rechtsgang onderweg naar Swordstone. Het voert wat ver om mijn hele verweer van acht pagina’s hier neer te plempen maar kort gezegd komt het hier op neer:

Rechtsgang:
Bedrijven en internetsites hebben te maken met aanschrijvingen van dubieuze aard. Spookrekeningen, idioten die geleverde diensten claimen, scammers, lieden die beweren dat je schatrijk bent omdat de regering van Zuid-Afrika jou nodig hebt omdat ze geld over hebben en bedreigingen. In het geval van Peter-Vincent Schuld zijn op het internet bovendien bewijzen te vinden van het claimen van de verkeerde foto, een veroordeling wegens tergend proces, telefonische intimidatie en het aanklagen van kinderen van 15 jaar zonder dat die zich kunnen verweren. Het is dus normaal dat Engel de nodige onderbouwing verlangt in de vorm van legitimatie, bewijs en machtiging. Omdat Swordstone daar niet aan heeft voldaan is de rechtsgang te snel en maakt Engel onnodig kosten.

Werkwijze Swordstone:
In het kort is de werkwijze van Swordstone beschreven. Het sturen van brieven vol semi-juridische bombast, dreigende taal, intimidatie en het bang maken van onschuldige mensen met het vragen van torenhoge bedragen om zo een schikking te treffen.

De eisers:
Er is een kleine correctie op personalia van de eisers gegeven. Zo claimt de heer Peter-Vincent Schuld lid te zijn van de Nederlandse Fotografen Vereniging, maar tijdens een rechtszaak die vandaag in Utrecht dient toont Mr. Visscher met ledenlijsten aan dat dit niet het geval is. De stelling van Schuld dat hij regelmatig overleg pleegt met OM, FIOD en ECD moet daarom met een korreltje zout worden genomen.

De eisen van Swordstone:
Swordstone claimt twee maal het plaatsen van een en dezelfde foto. De door Schuld geleverde bewijsvoering toont aan dat het om een artikel gaat. Lucaswashier post elk artikel maar een enkele keer en vreest dat er sprake is van wat knip en plakwerk van heer Schuld. Swordstone wijst bovendien op het portretrecht. Omdat dit bij de man op de foto rust, in casu Johan Cruijff, is dat hier niet in het geding. Overigens wordt het onrechtmatig posten van de foto niet betwist.

Swordstone baseert zich op standaard leveringsvoorwaarden van de NVJ. Omdat Swordstone en Robert Engel geen contract hebben, kan Engel daar nooit aan gehouden worden. Slechts de waarde van de foto is hier in het geding.

Attitude van Robert Engel tegenover auteursrecht:
Niet de attitude van Robert Engel tegenover het auteursrecht is in het geding, het is de attitude van Robert Engel tegen de abject opererende Peter-Vincent Schuld en Stichting Swordstone. Robert Engel heeft immers vanaf het meerdere malen aangegeven dat hij de zaak wil afhandelen, maar is daar door eiser niet toe in de gelegenheid gesteld. Engel is in de correspondentie naar Swordstone altijd correct gebleven. Columns zijn een ander verhaal.

Robert Engel besteedt in zijn werk voor diverse websites en Spreeksteen Televisie alle aandacht aan auteursrechten, van derden maar ook van zichzelf. De teksten waarin Swordstone als bandietenclubje en oplichtersbende worden neergezet zijn wellicht confronterend, maar vallen binnen de vrijheid van meningsuiting. Immers, Schuld en Swordstone wekken zelf een door Robert Engel te onderbouwen verdenking op zich. De vrijheid van meningsuiting is bovendien niet beperkt tot het fatsoen, zoals eiser stelt. De vrijheid van meningsuiting is beperkt tot de wet en columnisten mogen nu eenmaal veel. Bovendien behoudt Engel zich elk recht voor om iemand namen te noemen als hij op een dergelijke manier behandeld wordt. De schade die Swordstone zichzelf heeft aangedaan blijkens de vele brieven van advocaten aan hun adres die online staan is door Engel niet te overtreffen.

Verweer Swordstone op aantijgingen Engel:
Swordstone beweert dat er een mondelinge overeenkomst bestaat tussen De Jong en Swordstone. Een schriftelijke machtiging is niet noodzakelijk, dat kan altijd als er een schikking is bereikt. Dat is natuurlijk ridicuul. Niemand onderhandelt over een bedrag van 2.400 euro terwijl de tegenpartij zich niet heeft gelegitimeerd als gemachtigde van. Helemaal niet als elk bewijs van het eigendom van de foto door eiser wordt geweigerd te overleggen. De bewijsstukken zoals Swordstone die overlegt tonen bovendien de bereidwilligheid van gedaagde aan om mee te werken, en niet het gelijk van Swordstone. De fotograaf in kwestie de heer De Jong stelt bovendien dat hij uit angst voor molest zijn gegevens niet overlegt. Dat argument gaat niet op, want de Jong staat in de database van een freelance-site met naam en adres genoemd. Bovendien staat op het door Engel verlangde legitimatiebewijs geen adres. Swordstone claimt dat het aan eisen van legitimatie heeft voldaan doordat het een niet ondertekend document per mail stuurde. Engel betoogt dat dit onzin is.

Conclusie:
Gedaagde betwist geen enkel moment het onrechtmatig plaatsen van de foto. Wel dat de gevorderde prijs te hoog is en dat de foto geen twee maal is geplaatst. Schade voor de fotograaf dient bovendien aangetoond te worden. De gang naar de rechtszaal is te snel gemaakt, omdat eiser gedaagde geen enkele ruimte heeft gegeven zich te verweren. De eis tot vergoeding van de proceskosten is dan ook verwerpelijk. Inmiddels zijn de kosten voor gedaagde door gederfde inkomsten en advies zo hoog opgelopen dat een tegeneis op zijn plaats is die de kosten van de foto overstijgen. En die tegeneis is ingediend.

De rechter concludeerde dat mijn verweer prima was en dat Swordstone op 12 september aanstaande mag komen uitleggen wat er nou allemaal aan de hand is. Dat wordt geen mediation maar een heuse zitting. En daar hebben we hier alle vertrouwen in, gezien de onredelijkheid van Swordstone in deze.

Tags: swordstone