Citaat: Boogerd zuipt verdriet weg
Jul 29th, 2007
Visited 582 times, 1 so far today by Robert Engel
Als je een keer tot vier uur ‘s nachts doorzakt en twaalf Grimbergens leegdrinkt, kun je daar een paar dagen last van krijgen.
Michael Boogerd geeft in PZC aan dat het leven van een wielrenner in zijn laatste Tour de France niet altijd over rozen gaat.

Maar wat nu? Voor mijn gevoel is de wielrennerij nu net zo dood als de voetballerij. En je kunt er van op aan dat er straks in China ook een hoop Olympisch geouwehoer komt. Het gaat al lang niet meer om sportprestaties pur sang. Dus wie is er nog in geïnteresseerd?
Ik, en met mij velen. De voetballerij leeft als nooit tevoren, als we naar de seizoenskaartverkoop kijken, die in Nederland hoger is dan ooit.
De tour is er volgend jaar gewoon weer. Wie boeit het dan nog, die toestanden van dit jaar? Niemand. Inmiddels hebben de renners stelling genomen dat ze dit niet willen, de directie niet en ook het publiek. Volgend jaar schreeuwen we gewoon weer enthousiast naar de mannen, alsof er nooit iets is gebeurd.
Ik zag trouwens in één van diie auto’s een jonge meisje zonder hoofddoek en een zeer strak om de borsten spannend topje. Het is duidelijk dat Irak geen Iran is. Zoals Nederland wel Duitsland is, als je begrijpt wat ik bedoelt.
Nou ja, als het dan inderdaad ook niet meer gebeurt… Maar ik betwijfel het. Ik heb te veel sportmensen op wanhopige toon horen verklaren: ‘Maar doping moet!’
Wat een gelul! Dan doet Tim Krabbé het beter:
Maar ook hij vliegt uit de bocht:
Niks sjoemelen! Een Dextro druivensuikertje, en verder geen gerotzooi. Je rijdt zo’n tour puur op eigen kracht, of je rijdt ‘m niet.