Fatsoensnormen voor bloggers
Apr 10th, 2007
Visited 1730 times, 1 so far today by Robert Engel
Het bloggen wordt pas ECHT om zeep geholpen door dit soort fatsoenszeloten.
Bert Brussen op Adfoblog over de lieden die fatsoensnormen voor bloggers en reaguurders willen opleggen. Maakt U zich geen zorgen: Lucaswashier is tegen dergelijke normen, omdat lieden die zich beroepen op fatsoen, hun fatsoen als eerste zullen aanwenden om een ander het zwijgen op te leggen.
blogger (en voormalige Microsoft-werknemer) Robert Scoble :
Dat gedeelte wordt door veel bloggers ‘vergeten’.
Wat moet je met relcommenters? Strike-counterstrike?
Fatsoensnormen afdwingen bij lieden die geen enkel besef van fatsoen lijken te hebben en wat is fatsoen anyway? De grote gemene deler fatsoen of mijn of jouw fatsoen?
Ik heb al een tijd te maken met een relcommenter die steeds dreigt mijn identiteit bekend te maken (en dat ook recentelijk heeft gedaan maar dat comment staat nog in moderation op het ardennenoffensief blog). Het gaat niet om het feit dat ik met naam en toenaam genoemd zou kunnen worden, het gaat om het feit dat iemand dat als machtsmiddel gebruikt om zijn eigen onmacht munitie te geven. Dat iemand voor jou wenst te beslissen over het vrijgeven van informatie. Ik heb de persoon er in het openbaar op aangesproken en de munitie uit het pistool gehaald: je gaat je gang maar met de info als je jezelf zo graag in je hemd zet.
Iemand fysiek bedreigen of iemand’s naasten erbij betrekken is de grens. Dan kun je dat niet meer met een ludiek comment oplossen. Het is een teken des tijds dat de toetsenbordenhelden tot dergelijke uitwassen overgaan.
Ik wens niemand fatsoensnormen op te leggen maar ik appelleer wel aan iemands gezond verstand en vraag een respectvolle omgang met elkaar. Lukt dat niet dan grijp ik in met edits of verwijdering van een comment. Als ik moet gaan bannen is het tijd om het blog op te doeken. En dat is dan jammer maar geen onoverkomelijke zaak.
[...] zie ook de berichtgeving op De Nieuwe Reporter, LucasWasHier en Adfoblog, waar een flinke discussie gaan de is [...]
- edit – Guerillamarketing werkt pas echt goed als het wat te melden heeft. Zo constateren wij hier slechts luwte.
Mren je dat nu?
@Jane
Ik volg je blog al vanaf het begin, jij en Chez schrijven leuk, vandaar.
Ooit schreef ik onder een pseudoniem. Op de dag dat Van Gogh werd vermoord heb ik op alle sites waar ik voorkwam dat pseudoniem laten weghalen en ben onder mijn echte naam gaan schrijven. Het probleem dat mensen weten wie ik ben en waar ik woon ken ik dus al langer. Het is wat je zegt: mensen proberen je daarmee onder druk te zetten. Extreem rechts liet me voor het eerst kennismaken met dat fenomeen. Kreeg ik anonieme mail en stond er ineens een Opel met kaalkopjes voor de deur. Een maatje met grote hond liep toen met me mee naar huis. Ook waren er de idioten, ik verdenk nog steeds bepaalde fatsoenlijke vk-bloggers, die ineens de naam van mijn vriendin wisten. Anderen die schreeuwden dat ze mijn vriendin een bijl in haar hoofd zouden klieven en weer anderen zouden haar buik openrijten en haar in een spoor bloed door de stad sleuren. En allemaal waren dat lieden die zich op fatsoen beroepen.
De zaken komen dan inderdaad heel dichtbij. De vraag die ik me stel is de volgende: moet ik aan de hand van dergelijke figuren concluderen dat er een grens is bereikt? Ja, die grens is bereikt. Een andere vraag: moet ik dan stoppen met het geven van een mening, hoe ongenuanceerd die ook is? Neen. Dat moet ik niet. Het is toch te gek voor woorden dat er iemand achter een toetsenbord zit, die meent mij zijn wil op te kunnen leggen, op wat voor manier dan ook? Het is nog gekker voor woorden dat lieden die zich fatsoenlijk achten mij menen te vertellen wat goed voor me is. Als kind kon ik daar al niet tegen. Kreeg je een dominee, die een week voor Pasen elke morgen kwam uitleggen wat er allemaal achter dat feest stak. Moesten we beginnen met bidden en ik verdomde het. Mocht ik op de gang gaan staan, en terug de klas in als ik zou bidden. Ik stond drie dagen buiten, dat sprak toen al voor zich, om in het vervolg pertinent de godsdienstlessen van die vent te weigeren.
Relcommenters die maken we hier ook mee. Als het te ver gaat, dan zetten we ze een weekje in de koelkast, na een paar waarschuwingen. Dan gaan ze wel weer roepen dat op deze vrijplaats van vrijheid van meningsuiting ook bans worden uitgesproken, maar men doet maar. Een punt dertig keer herhalen snappen we na één of twee keer ook wel. En als men in de Tweede Kamer tijdens een debat over het onderwijs onafgebroken gaat staan te schreeuwen dat Marokkanen kut zijn, wordt men ook de mond gesnoerd.
Verder zit ik er niet zo mee met wat men van mij vindt, uitzonderingen die dicht bij me staan daargelaten.
en vergeet de muisketiers niet haha.
Tja, wat is fatsoen. Een kwestie met ene Marlis, Engel weet daar ook alles van, groeide op internet uit tot een rel waarbij ik uiteindelijk mijn zelfbeheersing verloor en over de schreef ging. En om wat? Ik weet het nauwelijks meer. Maar het gevaarlijke van internet is dat men een ‘situatie’ als een absolute realiteit gaat zien. Reaguurlijk maak je mekaar voor rotte vis uit en komt het zelfs tot halve doodsbedreigingen, en bij een daadwerkelijke ontmoeting blijk je mekaar hartstikke geschikt te vinden en praat je ook heel anders over je verschillen van meningen. De vonk van liefde op het eerste gezicht zou zelfs over kunnen springen haha.
Internet geeft vaak een misplaatst machtsgevoel omdat het een verkeerd beeld geeft. Omdat je alleen woorden ziet, en hoe je ze ook rangschikt, woorden hebben geen gezicht, geen uitdrukking, geen achtergrond. Daarom wordt elk ingetypt woord door de lezer uitvergroot.
De dreiging van ware identiteit onthullen, compleet met telefoonnummer, adres, werkkring, daar schrikken de meesten van. Dat wil men niet. Zoals veel romanschrijvers zich ongemakkelijk voelen als ze vereenzelvigd worden met hun akelige maar geheel verzonnen personages.
Je kunt wel zeggen, ik ben geheel en al mezelf op internet, maar dat is gewoon niet waar. Dus welke blogcode je ook opstelt, eerlijkheid op internet is een fantoom. Want je kunt het nooit verifiëren. En als schrijver kun je jezelf natuurlijk ook een rad voor ogen draaien.
Dat hele internet is en blijft een wiebelig medium. En natuurlijk ideaal om er met een proefschrift je bul mee te halen.
En daar is iets bij voor te stellen. En toch, als jij je domeinnaam gaat registreren, dan is dat allemaal bekend.
Ik denk niet dat ik in het echte leven anders ben. Ik discussieer op dezelfde manier, ik pak mensen aan als ik denk dat het moet, en ik ben aardig voor mensen als ik denk dat het moet. Niet zelden drijf ik daar mensen tot wanhoop mee, maar dat moet dan maar.
Ik zou weleens een proefschrift willen zien over de psyche van lieden als Rombouts.
En die Marlis? Hilarisch. Nog maanden na de ruzie zag ik mijn naam verschijnen in haar web-streep.
Woont ze nou nog steeds in een stacaravan?
Met internet bouwen sommigen een heel nieuwe identiteit en zelfs leven op. Via het roddelcircuit achter de internetschermen kom je dan wel ‘s wat te weten. Het zoontje of dochtertje waar ze het zo vaak over hebben – ‘o, hij doet het zó goed op school en mijn dochter is een fan van jouw gedichten’ – schijnt dan iets te zijn dat constant in opvoedgestichten zit, of blijkt helemaal niet te bestaan. Een soort Who’s afraid of Virginia Woolf syndroom. Best eng.
Ach, dat dreigen. Tis natuurlijk wel een beetje griezelig als ze dreigen je open te snijden en meteen het adres erbij plempen. Vooral als dat van iemand komt die wegens psychische stoornissen net is vrijgesproken van het bedreigen van autoriteiten.
Maar ik ben niet anders gaan schrijven als ik al doe/deed.
Ik controleer alleen ‘s avonds of de deuren op slot zijn.
Internet is goed zo als het is.
Afblijven dus, fatsoensrakkers…
Toch hadden we het laatst ook weer, hier. Met die Van der Wal, die mij de tanden uit de bek kwam slaan. En met Isis Iris Nolden, die met met twee moorden kwam aandragen.
Ja, composities in rood, een rode blogsteunkleur, rood haar, dat geeft toch wel te denken.
Ik schrijf vanaf het begin onder mijn eigen naam. Daar heb ik over nagedacht. Ik sta voor wat ik schrijf. Als ik niet onder mijn eigen naam kan en mag schrijven, is er iets goed fout in Nederland. Behalve een hoop bans her en der, heb ik nog weinig met bedreigingen te maken gehad hoewel sommigen (nog steeds) denken dat ik (ook) Gregoriusnekschot ben. Die heeft met zijn ‘schokkende’, provocerende prenten meer met haatmails e.d. te maken dan ik. Ik ben wel oplettend als ik de deur uitga. Fuck de fatsoensnormen en DP fuck de fatsoensrakkers.
@11 Robert
Er is dreigen en dreigen. Ik denk dat je frats en flits minder serieus hoeft te nemen als anderen.
Ik zit vaf ’98 op internet en ik heb maar een paar keer meegemaakt dat live mensen ergens op af gingen, wel natuurlijk publicaties van foto’s van iemands huis, de tijd dat de hond werd uitgelaten enzovoort. Ik weet ook dat mensen daardoor zo geintimideerd werden dat ze van internet vertrokken.
Een ‘gedragscode’ helpt daartegen niet.
Aangifte en daadwerkelijke vervolging wel.
Ik vind het een beetje schandalig dat politie/justitie blijkbaar wel kan ingrijpen en de dader pakken zodra het om een ‘bekend’ persoon gaat, maar als een burger met dezelfde klacht komt men wordt afgescheept.
Hoeft niet. Voor .nl domeinen kun je een OPT-out aanvragen en .com kun je sowieso laten schaduwen door een contact privacy bedrijf.
Precies. Zet ik via proxy, via proxy, een gesoepte moordfoto van Engel online met tekst erbij dat ik wapens heb en over zal gaan tot uitvoering, dan krijgt ‘ie me toch nooit. Doe ik hetzelfde met een scherp stukje sarcasme jegens Balkenende, dan staat er een team van twintig koppen klaar. Maar vergeet niet dat (wanneer iemand écht zijn best doet om anoniem te blijven) het erg lastig is om iemand te tracen via proxy’s of voor echte nerd’s: zombies. Mits deze proxy’s niet in handen zijn van de FBI, want dat zijn er nog al wat.
In geval van Balkenende staan er dan niet alleen meer mensen op de zaak, maar vooral slimmere mensen.
En toch denk ik dat de meeste bedreigingen zonder proxy gebeuren, uit direct wrok.
Dat riep ik ook, refererend aan mijn geschreven stukjes. Totdat ik bij de rechtbank kwam, de officier had niet over anders. En de rechter leek het impliciet mee te hebben gewogen. In 2007.
@15 Barba
Tis natuurlijk wel zo dat het niet klopt in 2007.
Wie blogt, komt er snel genoeg achter dat niet iedereen dezelfde omgangsvormen hanteert en dat daar extremen in zijn. Dat moet je kunnen accepteren en anders moet je er niet aan beginnen. Iemand als Rombouts heeft dat nooit begrepen.
Ik weet dat ik door hier te reageren, en nog wel op een onderwerp waarin ik zelf niet al te sterk sta, bepaalde reacties uitlok. Zou ik daar niet tegen kunnen, dan deed ik het niet.
Je kunt bloggers en reageerders geen fatsoensnormen opleggen. Er zal getrold en gespamd en gezogen worden, er zal gemeulenbelt worden en er zal geëdit worden. Er bestaat geen perfecte maatsachappij en zou die bestaan, dan zou ik er niet in willen zitten.
@Christina, wat is ‘het’?
@18 Barba
Sorry, de rechterlijke macht.
Meer precies hoe daar op het ogenblik omgegaan wordt met de wet.
Denk je?
@20 Robert
Ja, dat kan, t kost ff moeite, een bulletproof hoster en voilá.
@christinA
Precies. Maar er is een grote stap tussen het plan en de uitvoering. Voor het laatste moet ie mij benaderen. En lieden die zich Barbarus Bananus noemen, die vormen geen enkele bedreiging.
@22 Robert
Hahaha, ik vind Barba een prachtnaam, bovendien is het niet de naam, maar zijn het de skills die tellen.
Ook al krijgt de hoster de kogel, als die nou niet weet waar ik zit? Of krijg jij de corrupte Mexicaanse authorities zover dat ze gaan zoeken naar een Nederlandse Banaan, die via een Belgische rekening geld overmaakt naar een hoster en communiceert middels e-mail zonder ip in de headers, en op zijn Mexicaanse proxy inlogt via een Tjetjeense proxy? Daar moet je echt Balkenende of H4X0R voor heten. Ik bedoel, de data om bij die banaan te komen moet je bijna binnen 24 uur hebben, anders is die banaan al verrot. Iemand?
Toch zit ik er aan te denken om mijn nick weer eens te veranderen, zoals zovaak, in dit geval vind ik hem teveel lijken op die van Conan.
@25 Barba
Dat is het mooie? aan nicks. Loopt er een bounty voorbij, ga je naar mars enzovoort.
@25
Hij lijkt nog meer op die van mij… onfatsoenlijk veel gewoon
@Christina, inderdaad, van die dingen. Da’s de keerzijde van dat dynamische kudtinternet, je kunt nooit tevreden zijn omdat het altijd beter kan.
Extra anoniem is het wel, maar je bouwt in al die interneturen nooit connecties, een nick verder herkent niemand je, behalve Conan, want die freak checked alle ip nummers alhiero. Waarna ik altijd zin heb om met mijn ware identiteit te smijten, maar dat is weer lastig i.v.m. werkgevert.
Ach, ik begin het te leren, mijn HoofdTroll heeft al geruim een jaar dezelfde naam en deze zal blijven.
Wat ik erg mis aan deze discussie is het feit dat deze dingen gebeuren zodra je jezelf bekend maakt. Zoals Rob al zegt: als je er niet tegen kunt moet je er niet aan beginnen.
De bloggers als Rombouts en Blanken ervaren iets wat elke BN’er dagelijks ervaart: bekendheid. Wellicht schrikken ze van de heftigheid van het medium, maar het is niet veel anders dan bekendheid altijd was. Hoge bomen vangen veel wind.
Ik vind het dan ook overdreven voor het internet en weblogs ineens een soevereiniteit te claimen. Die claim je ook niet als je besluit mee te doen in Idols of als je minister wordt. De schaduwkanten moet je dan accepteren. Zo is het op het web ook. Alleen besefte niemand dat nog.
Neem de bedreigingen van die blogster in de V.S., Kathy Sierra. Er wordt hysterisch over gegild, hoe vreemd het wel niet is dat er iemand bedreigd wordt, maar vergeet niet dat zo iemand voor een miljoenenpubliek blogt, en werkzaam is in een dynamische industrie, high tech, waar veel belangen mee gemoeid zijn, en waar vooral veel mannen de dienst uitmaken. Wij zien het bloggen nog steeds graag als huis-tuin en keukenexperimentje, maar voor Kathy Sierra ws dat allang niet meer zo. Ze was invloedrijk, bekend en gaf lezingen. Ze was dus al bekend, en niet alleen als anoniem blogster.
Als gezaghebbend opniemaker ging ze ook bloggen, wat de idioten de mogelijkheid gaf haar anoniem te stalken, iets wat diezelfde idioten ook zouden willen doen als ze niet blogt, maar dan ontbreekt het ze aan mogelijkheden. Het kost meer moeite een email te sturen dan een comment vol te kladden.
Nu, neem een invloedrijke opinimaker, notabene een vrouw aan de top van een mannewereld, in de V.S. Wie zonder zonde is werpe de eerste steen: als een BN’er het al moeilijk heeft, dan heeft een bekende Amerikaan het helemaal zwaar. Het is onmogelijk en onlogisch je aan de top te bevinden en niet zwaar onder vuur te liggen. Hoe er ook, dat is een onderdeel van je leven. Je kunt niet als Brad Pitt gaan lopen klagen over het tekort aan pricacy. Dergelijke bijkomstigheden kwamen niet als een verrassing.
Het blog was slechts bijzaak. Een ideale manier om anoniem te dreigen, maar slechts een kanaal, een van de vele kanalen, niet het medium op zich wat dreigementen uitlokte.
Zo is het in Nederland ook. De meeste bloggers hebben hooguit last van een onschuldige Wim Heitinga op zn tijd, maar die paar bloggers die invloed hebben of een bereik hebben zijn vaker slachtoffer van onzin. Daarin ontspoort Henk Blanken ook zo. Hij wil wel de linkse oude media verdedigen, de discussie tussen oude en nieuwe media aanwakkeren, prominent adjunct hoofdredacteur van een grote krant zijn, transparant zijn, maar kijkt ineens verbijsterd op als hij trollen op zijn weblog ziet of mensen over “nekschot” hoort spreken. Was dat nou echt zo’n grote verrassing?
Wel, welkom in de wereld. De gemiddelde soapster in Nederland wordt klemgereden, uitgescholden, bedreigd en gestalkt, puur voor de lol. Idioten zat. De gemiddelde bekende blogger in Nederland heeft last van editbare trollen en anonieme lafbekjes die in de comments poepen. Live with it. En vooral: its just a piece of text.
@29 Bert
Wat betreft bekende mensen heb je gelijk, alleen zijn het zowel hier als in het (de) buitenland(en) niet alleen de ‘bekende’bloggers, de Blankens, Van Joles, noem maar.
De gemiddelde blogger krijgt minstens 1x per maand zo’n leipo in de comments.
En het enige wat Jan en Marie Blogger hoeven te doen is -edit of verwijderen.
Niet ‘live with it’, dat doen bekendere blogs.
Jan en Marie moeten de -editknop leren bedienen.
Ik zag op Hyves dat je zelf je reacties kunt verwijderen en editten, ook na dagen nog.
Interessante discussie. Ik kan me wel deels vinden in Berts analyse van die Kathy Sierra-case. Ik had dat ene stuk op Adfoblog (waarin ik drie ‘gegijzelde’ blogs behandelde) nog niet geschreven, of een dag erna kwam die Kathy-kwestie uit de lucht vallen. Het was een soort bevestiging van mijn verhaal, of sterker nog: omdat het om fysieke bedreiging ging zou het volgens sommigen erger zijn.
Hoewel ik het heel erg vindt voor Kathy, zag ik het tegelijkertijd als ‘weer zo’n geval’. Niet erger of minder erg. Ook ik ben regelmatig via blogs bedreigd, maar heb me daar nooit zoveel van aangetrokken. Ja, dan staan ze voor je deur, en dan? Meestal is het gewoon grootspraak. Kathy had rustig naar dat congres kunnen gaan, want de kans dat haar echt iets overkomt schat ik op 0,1 procent. Het zijn gewoon die verrotte online omgangsvormen, de nieuwe hufterigheid.
Toch kun je dit niet negeren, dus schrijf ik erover. Niet om een gedragscode af te dwingen (zoals iemand mij ergens in de schoenen schoof), maar gewoon om het bespreekbaar te maken. De ene moderator zal anders optreden dan de andere. Mensen die de hier al meermalen gelinkte Adfoblog-discussie volgen, weten dat daar nog geen enkele comment is verwijderd. Ik heb hooguit een paar tikfoutje verbeterd, zodat de discussie beter te volgen is. En ik vervang soms lelijke url’s door een handzaam linktekstje. Maar da’s mijn verantwoordelijkheid als moderator. Er zijn er ook die bij het minste of geringste op de deleteknop beginnen te drukken.
Dat is internet. Tegelijk vind ik echter wel dat je niet alles zomaar moet accepteren ‘omdat het nu eenmaal zo is’. Dat is een te slappe, defaitistische houding.
En dat je op Hyves comments tot in lengte van dagen kunt blijven editen, is natuurlijk ridicuul.
Bananus schreef,
-”Dat riep ik ook, refererend aan mijn geschreven stukjes. Totdat ik bij de rechtbank kwam, de officier had niet over anders.”-
Ben je veroordeeld? Als je opriep tot (persoonlijk gericht) geweld, zonder dat dit als satire of vergelijkbaar kon worden opgevat, kan ik me een rechter’s veroordeling voorstellen. Vergeet niet dat het vrije woord, wel behoudens de wet is. Zolang een wet van kracht is, wat voor rotte (b.v. die op godslastering) dan ook, dient hij gehandhaafd te worden. Dat dit handhaven soms niet, of selectief gebeurt, is een ander verhaal.
Bert schreef,
-”Live with it. En vooral: its just a piece of text.”-
Precies. Mijn ervaring, o.a. met AFA vervuilers die vier keer daags ‘Mans is een fascist’ -getekend met Michiel Mans- op nekklachten pleurden, is er wat grappen overheen gooien of ze als gewaardeerde smaakmakers hartelijk welkom heten, ze snel doet verdwijnen. Breedveld kreeg vijfhonderd wilde honden over zich heen na een hondenneuker stuk, maar leeft nog en loopt niet op krukken of zit in een rolstoel.
Met mijn eigen stukken her en der, bereik ik vooralsnog, op een goeie dag, niet meer dan een paar duizend mensen. Zouden dat er tienduizenden zijn, neemt de kans op een schuimbek, al dan niet met een Glock, navenant toe. Als je niet over gevoelige onderwerpen schrijft, is die kans kleiner. Zo is de kans van je sokken gereden te worden in Berenbruunhoudt (Gemeente Smallingerland) ook kleiner dan als je regelmatig de Raadhuisstraat in Amsterdam oversteekt.
Ik denk dat de beschaafde honden van de overheid gevaarlijker zijn. Bepeinzen dat we beter af zijn als Balkenende vroeg aan z’n eindje zou komen levert je gevangenisstraf op, moslims via internet oproepen om een schrijfster op straat de strot door te snijden een taakstrafje. Leve de Hollandse Stasi.
Dit gezien? Raar zaakje.
Ik had vorige week een boze en verdrietige ex van een commentster van het offensief in de reaguurpanelen. Die ging heerlijk uit de doeken doen hoe hij zijn partner/de commentster door de GS stamkroeg en real life meetings aan een ander had verloren.
Verhaalde over drankmisbruik en huiselijk geweld. GS maakt meer kapot dan je lief is……
Dan zit je als moderator even paniekerig aan de knoppen omdat je weet dat het niet zomaar een stukkie tekst is. Het is daadwerkelijk menselijk leed. Het is de tragiek van de eenzaamheid van de mens en de poging om die eenzaamheid via het internet op te heffen. Dan edit je een eind weg en je denkt ondertussen aan het kind dat er weer de dupe van wordt. Je probeert de man te bedaren zodat ie nadien in het echte leven geen malle fratsen gaat uithalen.
Dan vraag je je wel eens af waar we met z’n allen mee bezig zijn.
Goed, de man heeft zijn partner verloren in de stamkroeg en IRL meetings, maar dat was toch wel gebeurd, denk ik dan.
Tell me. Ik verloor mijn ex aan een heus MSN vriendje van haar. Die nodigde de man, nota bene uit Amerika, uit voor een weekje logeren bij ons. Meneer en mevrouw stonden na een uurtje te bekken bij ons in de keuken. Een wel gemikte stoot voor zijn harses om hem twee dagen later op het station volledig de tering in te slaan was wel het minste wat ik kon doen, wist ik toen. Kut MSN en tiefus internet. Welnee. Het loeder van een ex had het toch wel gedaan. De tragiek van de eenzaamheid, noem jij het zo mooi. Ik ben een tijdje flink gaan zuipen, maakte meer kapot dan me lief was en stond weer op.
En nu heb ik een mooie jonge vriendin, ik zuip niet meer en ben door de ervaring een aardig schrijver geworden. De romantiek van de liefde, waar een man af en toe doorheen moet. Probleemzuipen in een bruine kroeg, beuken met je rivaal, je ex willen vermoorden, de hele wereld vervloeken en weer het geluk vinden.
Wat is het leven toch mooi. Charmant bovendien. Een mens wordt van die dingen een echte wereldburger.
wat Robert zegt, dat was toch wel gebeurd. De mens vindt altijd wel een medium of manier om aan zijn trekken te komen. Was het niet het GS stamcafe geweest, dan was het wel via de datingline of SMS-chat op TMF gebeurd. Als er al iemand verantwoordelijk is, dan zijn het die paljassen zelf, maar die leggen graag de schuld bij een ander, of betrekken op zijn minst omstanders in hun ellende. Neem die gast die zich ten overstaan van een webcam clubje verhing. Kun je daar internet fatsoensregels op los laten? Dacht het niet.
En ik maar denken dat Jane geen leven heeft, het kan dus nog veel erger.
Ja. Maar ik gaat in heuger beroep, want dat vonnis werd na zo’n snelsnelsnel loepnde band politierechter zaakje geveld. Dit komt (denk ik) doordat de zaak door de politie was aangeleverd als smaad, maar de officier er het stempel doodsbedreiging opdrukte, waardoor er weinig tijd was ingepland om de zaak nauwkeurig te bekijken. Ik wil op zijn minst goed gehoord worden. Als de rechter dan nog nadelig voor mij oordeelt, dat zij zo. Maar dan ben ik in ieder geval voldoende gehoord om een weloverwogen oordeel te kunnen vellen.
Overigens riep ik niet op tot geweld, maar sprak ik een ‘ga eens dood’-achtige term, waarna in andere cynisch berichten te lezen was dat ik op straat met een wapen op zak zou lopen, ofwel aanduidend dat de degenen die menen mijn fatsoensvijanden te zijn aan de hand van mijn teksten, de eersten zijn die zullen overgaan tot het gebruik van fysiek geweld, hiermee zeggend dat het idioot is om je dusdanig druk te maken over een stuk tekst.
Dergelijke dingen gebeur(d)en ook voordat het internet gemeengoed was. Een moderator van een site heeft zich alleen te bemoeien met die dingen waar op gemodereerd wordt, offtopic, taal, weetikveel.
Dat heeft verder niets met ‘ongevoelig, blablabla’ te maken, alleen met de soort site, voor je het weet heb je een mini vk-tje.
Tsja, je vriend of vriendin gaat toch wel vreemd, vroeg of laat. Daar is geen MSN voor nodig. Dat weet je als je een relatie hebt, en dat is het leed van het leven.
Dat ze gaan staan bekken in de keuken is dan wel weer heel erg triest, (ik voel uw pijn broeder) maar met MSN heeft het weinig te maken.
Ik begrijp alleen niet zo waarom Jane Doe wil editten als iemand er zelf voor kiest zijn levensverhaal in de comments te gooien. Als ik er voor kies mijn levensverhaal te bloggen is er toch ook niemand die me kan editten? Waarom dan wel in de comments? Als ze het niet in het openbaar hadden willen vertellen, hadden ze je wel gemaild.
Je ex verliezen door een IRL-meeting van het GS stamcafe is trouwens wel HEEL ERG SNEU. Misschien kun je dan toch beter voor zelfmoord kiezen. Zie het als euthanasie.
Berst schreef,
-”Je ex verliezen door een IRL-meeting van het GS stamcafe is trouwens wel HEEL ERG SNEU. Misschien kun je dan toch beter voor zelfmoord kiezen. Zie het als euthanasie.”-
Ach, ook ik wilde er ooit uitstappen vanwege een loze liefde. Een pijn die wat mij betreft, de grootst denkbare is. Ook een pijn die later, als het over is, wat op de lachspieren kan werken. Geloosde liefde is zelden een gang naar Westgaarde met aanmaakhoutjes en een doos lucifers waard. Het maakt het verdriet op het moment supreme niet minder. Het meest waardeloze dat je tegen zo’n gebroken hart kan zeggen is, ‘ach, het gaat wel weer over en er zijn zoveel vrouwen-mannen.’ Zo iemand mag ter plaatse, actief geeuthaniseerd worden.
Berst? Wie de reproductie is Berst?
@Michmans
Een ‘freudje?’
Dat klinkt wel heel erg ongevoelig. Een moderator is ook maar een mens… ;)
Je kunt niet ongevoelig genoeg zijn, tegen de meeste moderators, weet ik uit ervaring.
Je hebt de demonstratie gehad waar je om vroeg Jeroen. Tevreden?
@45 Jeroen
Een mens kan nooit een goede moderator zijn.
Daarom wordt ook vaak gebruik gemaakt van robo-moderation.
Wat 45 zegt..
Eigenlijk is het een soort parkeerwachter, zo’n moderator. Die gaan elke dag naar het werk om een ander dwars te zitten.
@50
Niet echt, omdat ik er op tegen ben heb ik mij er ooit in verdiept.
Het zijn van die lieden die met een vmbo diploma worden aangesteld door de gemeente Rotterdam als stadsmarinier, en dan op het station mensen gaan vragen wat ze daar doen. Lieden die kijken of mensen wel in een straal van drie meter rond de rookpaal staan. Figuren die met een spiedend oog door de stad lopen om te zien of iemand een peuk op de grond gooit. En dat is nog niet zo erg, het zijn lieden die als ze iemand aanspreken met een ernstig gezicht zeggen:
“een kwestie van normen en waarden, meneer. Daar moet iedereen zich aan houden.
Het zijn dit soort types.
@52 Robert
Onvergelijkbaar met het onderwerp, fatsoen op blogs,voor usenet heb ik nog wel leuke link .
Voor blogs en sites geldt praktisch zelfde.
Vandaar robo-moderation.
Komen de ‘fatsoenlijken’ niet aan te pas.
En terecht.
Die rookpalen staan er niets voor niets.
Er staat duidelijk aangegeven waar je mag roken en waar niet. Helaas zijn er mensen die zich daar niets van aantrekken. De parkeerwachten spreken mensen daar terecht op aan. Kwestie van fatsoen.
Zonder parkeerwachters geen orde.
Geen orde creert chaos.
@55 waarde
Het ligt er aan hoe men ‘eropaangesproken’ wordt:
Mevrouwtje, dat kunnen we niet doen he
Wat niet meneer?
Roken buiten het paaltje kunnen we niet hebben
O, u wilt ook een sigaret?
En het is slechts de parkeerwachter die ook nog kan uitleggen, waarom een rookpaal er staat. Omdat er staat aangegeven waar je mag roken. Dat er overal op het station plaatsen zijn waar je net zo goed kunt roken, komt niet in de parkeerwachter op. Die heeft zijn taak, en die voert hij uit. Zonder denken, want fatsoen is fatsoen.
@ christinA
“Wat zijn we aan het doen meneertje” op een enigszins hogere toon heeft de voorkeur.
Dat straalt een natuurlijk gezag uit en zorgt voor een direct overwicht op de aangesprokene persoon.
@ Robert.
De geleerde mensen hebben die plekken waar wel gerookt kan worden natuurlijk met zorg uitgekozen. Vandaar dat het duidelijk op borden staat aangegeven waar wel ( blauw bord) en niet ( rood bord) gerookt mag worden.
Dat dat neemt alle onduidelijkheid weg voor de rokers.
Degene die dat niet door heeft kan daar dus terecht op worden aangesproken door de parkeerwachter.
verrek, dacht altijd dat het een pispaaltje was
Het zijn mensen die een belangrijke taak vervullen en waar regelmatig vol onbegrip op wordt gereageerd.
Ik durf wel te stellen een voorbeeld voor anderen.
@waarde
mail mij eens aub.
@TRS
Zeker nog functies met staatsgeweld te vergeven?
Parkeerwachters die worden in hun vrije tijd scheidsrechter, omdat ze zich ook dan van een opvoedkundige taak willen kwijten waar niemand op zit te wachten.
En ook scheidsrechters vervullen een waardevolle rol en worden beschimpt of erger.
Zonder scheidsrechter geen wedstrijd.
Een scheidsrechter heeft slecht een antwoord op spelers die zich vertwijfeld afvragen waarom hij toch steeds in hun nadeel fluit: “omdat IK het zo zie.”
En daarmee hebben we de essentie van de moderator te pakken. Niet de regels, niet het fatsoen, geen norm noch waarde, slechts wat de moderator ziet, dat telt.
@65 Robert
Dat is dus fout. Zeker bij een blog of site is het niet echt moeilijk onpartijdig naar regels te modereren.
Nadeel is dat je dan in mijn optiek niet mag meepraten.
Robert, wat heb jij een benauwde visie op de werkelijkheid! Wees blij dat er mensen zijn die taken uitvoeren waar jij je te goed voor voelt. Bovendien versimpel je de werkelijkheid: veel weblogs hebben helemaal geen aparte moderator in dienst. Het is diezelfde hoogopgeleide figuur die de stukjes schrijft waar jij zo graag op reageert. Hij zorgt er gewoon voor dat het weblog leesbaar blijft. Geen spam meer, en geen bullshit. Welke vmbo’er modereert er eigenlijk op Lucaswashier? ;)
@Jeroen
Hoe benauwd ook, ik heb tenminste nog visie. Er modereren geen mensen op Lucaswashier. Conan en ik houden de boel een beetje in de gaten, maar dat is alles. Ik heb hierboven al uitgelegd wanneer we ingrijpen, verder gaat men hun gang maar.
De hoogopgeleide figuur die de reacties op zijn eigen stukjes modereert laadt meteen de verdenking op zich dat hij de discussie naar zijn eigen gelijk stuurt. Kijk wat G.J. Bogaerts doet. Geen mens nog die hem serieus neemt.
Solliciteer je naar een baan als moderator hier Mirck? Betaald blog.deformatie.nl niet goed genoeg?
@67 jeroen
En daar loopt het dan op een gegeven moment fout.
Wat voor de ‘éen bullshit is, is het voor de ander niet. Ruxie in de tent. Voorstanders, tegenstanders, dan komt automatisch het moment dat op de man wordt gespeekd.
Maar dan.
Dan krijg je onherhoepelijk de moderator die reacties gaat verwijderen onder het mom op de man, niet netjes, offtopic of meer fraais. Waardoor degene de gemodereerd wordt door het lint gaat, want zijn opmerking deed wel degelijk ter zake. Hij wordt verwijderd en de rest van de bezoekers kan slechts gissen waar hij het over had.
Dat is precies de reden waarom ik tegen moderatie ben, misschien robo-moderation uitgezonderd, dat is immers slechts een script met regels.
Die robocop hebben we hier ook, voor de spam. En dat is een gewaardeerde medewerker geworden. Geen vervuilde rss feeds meer en Conan en ik zijn niet constant bezig de viagra posts van overijverige spambots eruit te flikkeren. Hoelang hebben we de nieuwe lay? Een maand? Moet je rechtsonder de voorpagina eens zien hoeveel dat ding al onderschept heeft.
@73 Robert
Werkt he? Kzag het en belangrijker, merkte het in RSS.
Heb ik nog zo mijn best gedaan maar een trol picca ho maar.
Doe je daar alle moeite voor.
-edit- omdat jij het bent
Waarom staat de cover van een Uriah Heep-album hier eigenlijk boven?
Kom kom BrusseN, iedereen met een normale perceptie en niet zo’n verwrongen geest als jij ziet meteen wat het voor moet stellen: een mooie jonge meid in haar blote velletje met twee pronte tieten en een buttplug in haar bazooka
75; dit is een hele mooie, ja.
Ik zou nog een stap verder gegaan zijn. Zo’n jaren 50 lerares die een jongetje aan het spanken is. Ach ja, jeugdsentiment, niet uit te roeien.
*woot heftig*
@78 deDeurs
Dan komen alle VIDO- en kluungroepen zeker weer mauwen.
Kluun? Hoor ik daar Kluun?
Het fotootje van die troll is ook niet mis. Jongetje is een Spekkie, hij heeft tietjes. Dat heet stigmatiseren van een kwestbare groep. En zo worden de LWH trollen onbedoeld zielig.