Meulenbelten
Apr 8th, 2007
Visited 2236 times, 1 so far today by TRS
Sinde enige tijd is er een discussie gaande in de blogwereld over de uitwassen van het reaguren. Onder andere op het Adfoblog werd hier een artikel aan gewijd. Het gaat dan bijvoorbeeld om regelrechte bedreigingen, maar daarvan mogen we toch echt wel constateren dat het incidenten zijn die zelden voorkomen, alhoewel sommige mensen al bang worden van een “ga es deaud†op Geenstijl. De echte discussie gaat over iets anders: de toon van het reaguren, het (vermeende) gebrek aan “fatsoen†en het “kapen†van de reaguurderspanelen door relatief kleine groepjes van regelmatige reaguurders die hun boodschap eindeloos herhalen en kracht bijzetten.
Dat laatste was bijvoorbeeld het geval op het weblog Frontaal Naakt, waarover ik al eerder schreef. Onderdeel van deze discussie is de vraag of de reactiemogelijkheid op een weblog wel wenselijk is. Femke Halsema sloot de reaguurderspanenel op haar weblog een tijdje vanwege de vele ongewenste reacties. Er wordt gesproken over een Code of Conduct voor bloggers, soms worden er regelrechte pleidooien voor censuur gehouden. Voor Breedveld was dit overigens geen vraag, hij staat nog steeds voor de Vrijheid van Meningsuiting.
Een weblog dat vanwege censuur wel al langer onderwerp van discussie is in de bloggerswereld is het weblog van Anja Meulenbelt, senator voor de SP. De opzichtige wijze waarop Meulenbelt onwelgevallige reacties verwijdert en de hypocriete en selectieve wijze waarop zij te werk gaat en dit verdedigt hebben zelfs een nieuw werkwoord opgeleverd: het meulenbelten. Deze term werd bedacht door een van de regelmatige reaguurders op het immer kritische weblog LucasWasHier.nl. Ook Meulenbelt heeft dit nu ontdekt en geeft er, zoals je van haar kon verwachten, een draai aan in haar eigen voordeel, zo valt te lezen op haar weblog:
Ik heb er voor gekozen om wel reacties toe te staan maar erg streng te zijn in het modereren. Dat levert een nieuwe stroom modder op, maar werkt uiteindelijk goed. Het heeft wel een nieuw werkwoord opgeleverd, oa bij Wikipedia te vinden: het ‘meulenbelten’. Oftewel onwelgevallige reacties er af smijten. Het is me een eer om een van de pioniers te zijn die proberen om van een in principe erg leuk medium iets te maken en vast te houden dat niet ten onder gaat in de bagger. [bron]
En wat lezen we dan op wikipedia:
De laatste jaren krijgt Meulenbelt veel kritiek, onder andere van weblogs als Frontaal Naakt en Lucaswashier die haar kijk op de multiculturele samenleving niet delen. Bezoekers van die, en andere, weblogs beschuldigen haar van een eenzijdige kijk op en verheerlijking van de islam en proberen met Meulenbelt op haar weblog de discussie aan te gaan. Omdat Meulenbelt reacties die in haar ogen over de schreef gaan van haar weblog verwijdert, wordt ze beticht van censuur. Een nieuw woord voor censureren deed op de betreffende weblogs haar intrede: “Meulenbeltenâ€. [bron]
Wat Meulenbelt dus verzwijgt is dat het begrip “meulenbelten†synoniem is voor pure censuur. Omdat zij reacties verwijdert als die volgens haar geen zinvolle bijdrage leveren aan de discussie (sic) of als het herhalingen zijn van wat reeds eerder werd gezegd. Daarmee bepaalt Meulenbelt dus wat wel en wat geen zinvolle bijdrage is in plaats van dit aan de lezer zelf over te laten. Dit is een prima definitie van censuur zou ik zeggen. Meulenbelt zou het ver hebben geschopt in de oude USSR, in de DDR, China of in Noord Korea. Om nog maar te zwijgen over het feit dat haar weblog zelf een grote herhaling van zetten is en reacties van haar fans steevast worden geplaatst, ook als ze niets toevoegen aan de discussie. Blijkbaar zijn haar criteria alleen bedoeld om het tegengeluid de kop in te drukken.
Dus bij deze mevrouw Meulenbelt: meulenbelten is synoniem voor censuur. Dat u daar trots op bent mag geen nieuws heten, dat dan weer wel.
Vind het lichtelijk gezeur, die discussie op onder andere Adformatie. Het zijn altijd de mindere goden die daarover mekkeren. If you can’t take the heat, don’t play with fire. Je ziet meteen de Romboutsen weer reageren, lieden die zelf de grootste smoel hebben, maar een tikkie terug niet op waarde kunnen schatten. Bovendien slaat Mirck de plank op een aantal plaatsen flink mis in zijn stuk, ik zal eens zien of ik op tweede paasdag een stukkie kan schrijven daarover.
Overigens, als jou opvalt dat je pica is veranderd, lees dan je mail eens.
Toch stemt het tot nadenken. Hier valt het alleszins mee, elders zie je eindeloze kolommen gezwam waardoor dat ene pareltje tussen de reacties verloren gaat. In hoeverre hebben reacties dan nog zin.
Nog afgezien van haar foute evangelieën – maar dat is mijn/onze mening – gaat Meulenbelt helemaal verkeerd met haar medium om, ze streelt zichzelf met fanmail en een controversieel bericht gooit ze eraf onder het mom dat ze orde wil houden.
Dat is dus ook zinloos.
Wat volgens mij wel funest is voor iedereen, is de algehele overdaad. Sites met verdomd interessante dingen maar jezus, er zitten maar 24 uur in een dag. Het is allemaal zo verschrikkelijk versnipperd. Ik denk dat een systeem als RSS dan ook tekort schiet.
Ik raakte ooit verzeild op de letsroll site, die 9/11 toestanden. Ik ben daar dagenlang letterlijk in verdwaald geraakt, het was één eindeloze rit op de linkensnelweg en toen zat ik al lang buiten letsroll. Ik ben er niet eens veel wijzer van geworden. Maar dat ligt ook wel aan het onderwerp.
Het is allemaal extra tijdrovend werk, maar als blogbeheerder zou je eigenlijk de reacties die er toe doen er uit moeten lichten; met een steunkleurtje b.v. Maar ja, wie bepaalt welke reactie er toe doet. Het Meulenbelt effect dus weer.
Waarom zo de nadruk leggen op reacties, denk ik dan. Iets meer dan 1% van de bezoekers reageert. De rest leest het en luistert kennelijk naar hetgeen je te zeggen hebt. Het doel is dan toch bereikt, voor de schrijver?
“Bovendien slaat Mirck de plank op een aantal plaatsen flink mis in zijn stuk, ik zal eens zien of ik op tweede paasdag een stukkie kan schrijven daarover.”
Ik ben benieuwd! :)
Ja het is erg jammer dat Anja Meulenbelt zo erg aan censuur doet. Maar jullie hebben gelijk dat deed Mao natuurlijk ook, en dat is natuurlijk wel haar grote voorbeeld. Dat er een werkwoord is gekomen dat “meulenbelten” wordt genoemd, is eigenlijk teveel eer voor haar. Kan het niet gewoon Censuur a la Meulenbelt genoemd worden? Een apart werkwoord naar haar vernoemd is echt teveel eer voor haar. Daar doe ik niet aan mee. Ik noem het gewoon grove censuur. Maar dat hoort bij het systeem van die rode landen, het volk mocht niks weten en er werd dus flink gecensureerd. Verbaasd me dus niks als dat in haar partij ook gebeurd. Democratie is niks voor hen tenslotte. Ze zijn en blijven rood.
Gebeurt hier ook, hoor. Alleen hebben wij er de uitdrukking ‘een demminkje doen’ voor.